"Waar taal haar reikwijdte verliest, rest ons het beeld, de metafoor, het gedicht. De sculpturale kracht moet genoeg zijn als appel aan de kijker, de ziener. Wanneer de laatste hand aan het beeld is gelegd, stopt mijn werk als beeldend kunstenaar. Een titel zoeken lijkt zelfs overbodig. Hier begint de perceptie, de keuzevrijheid van de toeschouwer.

De buitenwereld vormt  geen essentieel deel van mijn sculpturen. De toeschouwer, de buitenwereld oordeelt, kijkt naar deze intrinsieke uiting maar wordt er pas deel van via zijn of haar interpretatie".

Eddie Symkens

 

“Where language loses its scope, we are left with the image, the metaphor, the poem. The sculptural power must suffice as an appeal to the viewer, the seer. When the final touches have been put to the image, my work as a visual artist stops. Searching for a title even seems superfluous. This is where perception, the spectator's freedom of choice, begins.

The outside world is not an essential part of my sculptures. The spectator, the outside world judges, looks at this intrinsic expression but only becomes part of it through his or her interpretation”.

Eddie Symkens